biR delinin güncesi: gRili mavi, mavili bulut, bulutsuz yağmuR

şöyle ki;

Bu bir günce. Yani bildiğin günnük işte. Günce deyince daha havalı oluyor hepsi o. Ama “biR delinin güncesi.” Peki kim bu deli? Hem deli diye kime denir ki sahi? Sürekli aynı şeyleri yaparak farklı sonuçlar almayı bekleyene mi, kendi kendine konuşana mı yoksa çok çılgın olana mı? Ben hiçbiri değilim, hepbiriyim. "Kendini keşfedebilmenin bedeli değildir delirmek; delirebilmenin bedelidir kendini keşfetmek" demiş Elif Şafak. Kendimi keşfetmeye çalışıyorum herhalde. Belki de Murakami gibi "olayları sözcüklere dökmedikçe anlayamayan o yeteneksiz insan türündenim."

Çok zekiyim ama yeterince akıllı değilim. Çok iyi yalan söylerim. Aptal insana tahammül edemem. Yalanlarıma kanıyorsa aptaldır. Siler geçerim. Yazamadıklarımı yaşar, yaşayamadıklarımı yazarım. Mutluysam yazmam, niye bırakıp yazayım, tadını çıkarırım.

Özlerim, umut ederim, beklerim, vazgeçerim. Beklentilerimden vazgeçmeyi, özlediklerime kavuşmayı umarım en çok. Çok soru sorarım. Yanlış soruları, yanlış adamlara, yanlış zamanlarda sorup, doğru cevaplar beklerim. Alamam tabi. Daha çok sorarım. Sormazsam kancasına takılır kalır, devrik noktalar koyarım. Devrilir yine kalkarım. Ama hacıyatmaz değilim devrildikçe kanarım.

Limonatayı tutturamasam da keki güzel yaparım. Pilavda da iddialıyım ayrıca. Severim sofralar hazırlamayı sevdiklerime. Ama en çok rakı-balığı severim. Sohbetiyle, deniziyle, fırında tahin helvasıyla. Mangal yakamayan, güzel karpuz seçemeyen adama adam demem… Kahve + tiramisuya hayır dediğim görülmemiştir. Kebap, şalgam, künefe söz konuysa bütün toplantıları iptal ederim. Toplantı masasındaki kurabiyelerin pelit olması bu durumu zerre etkileyemez. Tüm bunları aynı gün içinde yemişliğim de yoktur çok şükür. Yemekteki zeytinyağı mı mısır yağı mı pek ayıramasam da ağzımın tadını bilirim.

İlkokulda ki okuma bayramında herkes mühendis, hemşire olurken ben ev hanımı olmuştum. Sarı bir mutfak önlüğüyle sahneye çıkıp çok kafiyeli bir ev işleri dörtlüğü okuduktan sonra “biraz da erkekler yapsa dünya mı patlar” dediğimde en çok alkışı ben almıştım. Bugün evimin hanımı da değilim, sahnenin yıldızı da. İkisi olmayı da istemedim zaten. Olduğum her şeyin en iyisi olmaya istedim sadece. Tipik kova’yım yani. Biraz ağlak balık etkileri var haritamda, gıcığım onlara da. Bi’de çift sayılara gıcığım. Tek olanları severim ben; 19 candır, 9 şans. 21. yaşım hayatımın en güzel yaşıydı. 25 onun kadar güzel olmasa da “25 bitmeden yapılacaklar” listemdeki hemen her şeyi yaşattı bana. Tek bir şey kaldı listeden. O da olana kadar 25 yaşında kalacağım. 2009 itibariyle ikinci 25imi yaşıyorum. Yaşamaya İstanbul’dan katılıyor, tüm yaşamacı arkadaşlara baş ağrıları diliyorum. Bu cümleyi de met-üstten aşırdığımı her fırsatta söylerim.

Bu kadarım. Ya da çok daha fazlasıyım.
Bir adım var ama bir sıfatım yok.

Yaşıyorum;

unutuyor ve unutuluyorum. Kişileri ve zamanları tam çakıştıramasam da seviyor ve seviliyorum. “One life, live it” dedikleri için yaşıyorum.

Yazıyorum;

bazen unutup kurtulmak bazen de unutmamak için. Belki de unutulmamak için. “Söz uçar yazı kalır” dedikleri için yazıyorum.

Perşembe, Aralık 18, 2008

gRili mavi, mavili bulut, bulutsuz yağmuR

“oysaki özgürlüğü seçmek
başka vücutlar sevmek
BU şehri tam kalbinden
beyninden vurup gitmek var”

(hayır bu iş kansız olmuyor...)

Yagmur - Teoman
Close Encounter

13 akıllı çıkaramadı:

joone, 18 Aralık 2008 22:42: ha bu şehir ha o şehir.... hiçbirinin farkı yok... bilen konuşuyor bilirsin:)))))
beenmaya, 19 Aralık 2008 09:49: kaç gündür dilimde hatta geçen gün bir yandan söyleyip bir yandan yazdım bile :))
S, 19 Aralık 2008 23:35: kafamizi koparip atamadigimiz surece vucudumuzdan, hakkaten de onemi yok nereye gittigimizin.. nerede oldugumuzun..
bir yagmur cok uzaklardan cagirsa da. bu boyle..
mahallenin delisi, 20 Aralık 2008 00:01: enteldantel; ah be kadın bilmez miyim... bilirim bilmesine de sen gidip gelirken o uzaaaak ve soğuuukk şehirlere ben hep burda, yerimde sayıyordum kendi kendime.
benimkiler son kullanma tarihi geçmiş iç çekişler, 'vah'lanmalar işte.

beenmaya; bu kış şöyle sel, çamur bir yağmur ıslatmadı hala bizi, acep ondan mı "yağmurlar yağsın, yıkasın yüreğimizi" sayıklamalarımız =))

fakeangel; hay ben o kafamın...
joone, 20 Aralık 2008 00:30: aaaah aaaah.. onu bunu bırak da ben nasıl bir kayaya tosladım bi bilsen sen .... sonbahar kış'a geçerken...... bkz. "fena"
matias, 20 Aralık 2008 02:18: ansızın cekip gitmek..
ozgurluk boyle bisey olsa gerek..
nautilus, 21 Aralık 2008 00:14: gitmek...
joone, 21 Aralık 2008 12:55: yorumunla ağlattın...
ama bunun için bir teşekkür sana en içimden en sol elimden...
mahallenin delisi, 21 Aralık 2008 13:00: enteldantel; sen fena olursun da bakmaz mıyım hiç? yazdığın gün gördüm de, ancak toparlanıp 2 cümle kurabildim.

matias; "özgürlük, kendini bir yere, birşeye bağlamak değil ise o zaman ne işe yarar ki!" demiş Cemil Meriç. Haksız da değil sanki...

nautilus; ve hiç dönmemek =)
mahallenin delisi, 21 Aralık 2008 13:07: enteldantel; ne teşekkürü be! ben sana ne biçim yazmışın kadın, o nasıl müzik öyle ağlamaktan şiştim 3 gündür diyo muyum hiç.

YAZ YİNE!
Adsız, 22 Aralık 2008 23:23: madem çok sevdiniz.... o zaman mailinize bir bakınız .... anlaşılabildiğimin ispatı cümlelerime küçük bir teşekkür olsun....
Adsız, 22 Aralık 2008 23:50: özgürlük ..
özgürlüğe uçan tutsaklar gibi
siyah gözlerine beni de götür diyesim geldi..
beyazgelinciik
mahallenin delisi, 23 Aralık 2008 11:08: d.koccaman teşekkürler sana! mail attım sana ama "vacation reply" geldi, hem de ispanyolca. nerelere kaçtın kimbilir =)

adsız; kimin şiir bu?

Yorum Gönder

biR delinin güncesi

şöyle ki;

ben,şahsen,bizzat,kendim

ve diğeRleRim

40 akıllı

Perşembe, Aralık 18, 2008

gRili mavi, mavili bulut, bulutsuz yağmuR

13 akıllı çıkaramadı:

eski defteRleR

neleR vaR neleR

ne güzel demişleR

deli saçması