geRçekten saRı, geRçekten çamuR
Bunlar gerçek evet.
10dakika öncesi "aa hadi telefonla video çekelim"ken, 10 dakika sonrası ölüm. o videoyla o fotoğrafların arası 10 dakika. 10 dakika sonrası ölüm. Bildiğin ölüm.
Ya da bilmediğin. Hiç bilmek, hiç yüzleşmek istemediğin.
Ölebilirdim, 10dk. geç ya da 10 dk. erken olsaydı.
Ölüm benim yanımdan aktı geçti, paçama çamurunu sıçrattı.
Ve ben oradaydım...
Ve arabalar vardı.
Sağda 1 polo, 1 reno, ortada 1 siyah toyota, solda 1 beyaz şahin.
Ve arkadaşlarım vardı. Akıntıdan karşıya geçmeye korkup, geri dönmeye çalışan,
dönemeyen,
ve o tünedikleri güvenlik kulübesi damından fotoğraf çekmeye devam eden;
Ve içinde kimin olduğunu, şimdi ne durumda olduğunu hala öğrenemediğimiz bir mini cooper vardı.
Sular çekildi şimdi.
Hepsi geçti...
Geçsin diye yazıldı, savruldu, gitti.
6 akıllı çıkaramadı:
Heraklit'in enfes sözüdür, "Hayat, Hayat ismiyle anılır, ama gerçekte ölümdür o."
geçmiş olsun
sana, bana, hepimize...
ama ya o kaybettiğimiz canların
acısı, utancı, sızısı geçer mi...
Çok geçmiş olsun, hepinize...
çok çok ama çok geçmiş olsun. şuncacık zamanda istanbula gidip bunlara bulaşman da kaderin süper bir oyunu sanırım.
ok karıştırmışım bloglari.. ben de şekli değişmiş güzel olmuş diyordum. bu kadar çok kendine deli diyen kadın varken karışması zor olmadı ama.. http://birdelidennagmeler.blogspot.com/ ile karistirdim.. peh..
ama yine de cok cok gecmis olsun..
virgilius; ismini cismini hatırlamadığım bir filmde "ölümün zıttı hayat değildir, doğumdur" diyordu. sonra bir başkası "hayat ölüme giden bir yoldur" demişti. sen herakleitos'u alıntılıyorsun "hayat gerçekte ölümdür" diyorsun. lucretius "ölüm varken ben yokum, ben varken ölüm yok" diyor.
küçük aklım yetmiyor tüm bunları anlamlandırmaya, bu sular benim boyumu aşıyor...
beenmaya; geçiyor yahu, hasar tespit çalışmaları, sigorta raporları hazırlanmaya başlandı çoktan. kafası testereyle kesilen kızların utancını taşımıyoruz ki biz, sorumsuzluğun acısını, sızınısı taşıyalım. bu da geçer elbet...
hep; sağolasın! öyle garip bir duygu ki bu, acı mı korku mu, kaygı mı... geçip gitsin istiyorum ben de bir an önce.
azuth; biz bu mahallede epey eskiyiz lakin eski yeni farketmez, kendine "deli" demese de deliden geçilmiyor zaten bloglar. ben de karışmasına şaşırmadım o yüzden.
teşekkürler.
Yorum Gönder