Pazartesi, Mayıs 26, 2008

amaçsız laciveRt

Ot gibi yaşıyorum diyeceğim ama düşünüyorum da otların da gayet eğlenceli bir hayatı olabilir aslında. Her gün bin bir çeşit insanla muhatap oluyorlar ne de olsa. Aslına bakılırsa ben de çeşit çeşit insanla konuşuyorum. İletişim kuruyorum. Sorun çözüyorum. Hatta bu hafta hiç tanımadığım bir hanım efendi beni başkanı olduğu bir musiki derneğinin konserine davet etti mesela. Çok da gururlandırdı üstelik. “Yanınızda getireceğiniz bir kişiyle birlikte protokolde yerinizi ayırıyorum” dedi. Gidemeyeceğim ama telefonlarımızı mail adreslerimizi aldık karşılıklı belki farklı bir zamanda, neden olmasın?

Hiçbir şey okumadım bu hafta. Gazete, dergi, blog, kitap. Peki tamam biraz kitap okudum. İşimle ilgili 100–150 sayfalık bir iki ufak hikaye vardı onlara göz attım. Ama başka hiç bi’şey okumadım. 12mayıs günü Çin’de olan depremde 60 binden fazla insanın öldüğünü, Myanmar’ı vuran Nargis kasırgasına rağmen askeri hükümetin ülkeye gelen yardımlara izin vermek yerine anayasa referandumu yaptığını, Kylie teyzenin istanbul’a gelip konser verdiğini, başbakan’ın gözlerinin bozulduğunu güneş gözlüğüyle gezmek zorunda kaldığını falan sabah geveze’yi dinlerken araya sıkışan haberlerden ya da biz dünyadan bi’haber kalmayalım diye şirketin her tarafına yerleştirilmiş plazmalardan akıp geçen haber şeritlerinden öğrendim. Yemekhanede yapılan güncel tartışmalardan da kusur kalmadım böylece. Yani insanlar okumadan da hayatlarına devam edebiliyormuş bal gibi, anladım. Ne gerek var ki bu kadar kasmaya?

Hafta sonu için en iyi planım reader’daki 500ü aşkın okunmamış blog için mark as read tuşuna basıp, Cdlerde biriken bi’sürü filmi, diziyi izlemekken; bir iki ilginç başlığa takıldım, aa bilmem kim bilmem nereye gidecekti, yok bilmem kim en son bilmem ne yazmıştı devamında ne oldu acaba derken, yine saatler saatler geçti bilgisayar başında. Neden okuduğumu, neden yazdığımı hatırladım tekrar. Birkaç saatliğine olsun uzaklaştı tilkiler kafamdan, biraz olsun sustu diğerleriM, motorum soğudu azıcık.

Eskiden “neler oluyor hayatta” vardı buralarda. Hatırlayan var mı bilmem. Okudum beğendim gibi, çeşitli haber sitelerinden haberleri işaretliyordum readerda. Benim baktığım pencereden dünyada olup bitenleri listeliyordum. Sonra kaldırdım. Niye yaptım hatırlamıyorum. Şimdi tekrar geri getirmeye karar verdim. Çünkü o orada olunca daha çok okuyor, daha çok takip ediyordum gündemi. Yalnız yine bir sayfa düzenlemesi yapmak gerekecek bu durum için ki; çok sıkıcı bu durum, çok!

Bunları yazmamınsa hiç bir amacı yok. Amacı olmayan eylemler niye yapılır ki hayatta?
Herşeyin bir nedeni, bir amacı yok mu yoksa?

0 akıllı çıkaramadı:

doradoraa [at] gmail [nokta] com

ne güzel demişleR

deli saçması

  © Free Blogger Templates Blogger Theme II by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP