koyu moR
Ne yazmalı, nasıl yazmalı. Hangi kelimeler ifade edebilir olan biteni, hissettiklerimi. Geçecek mi bu günler. Zor günler. Of hayır bunları yazmaktan sıkıldım, bırakın beni, dibe vurmak istiyorum dedim zaten uzun uzun. Daha ne? Ya hadi bugün olanlar yaklaşan fırtına öncesi sessizliği bozan bir poyrazdı diyelim, az kaldı iplerin kopmasına bunun sinyallerini veriyorum işte anlayana, dün gece yaptığım aptallığa ne demeli? Nasıl karıştırırım ben sapla çöpü birbirine? Yani insanız nihayetinde hatalar yapıyoruz. Demek ki ben bile tanıyamamışım kendimi, güya rüyalarımı yazıyorum aylardır, bilinçaltımda neler olup bitiyor anlamak için biraz işe yarar belki diye, yarıyor sanıyordum üstelik. Meğer rüyaların bile ulaşamadığı kadar derinlerde neler varmış, vallahi bilmiyordum. Hoş olanlar beynimin işi mi, başka bir organımın işi mi bu da tartışmaya açık...
Ben aslında bunlarla kafa ütülemek istemiyorum, hoş ben böyle hezeyanlarını yazan insanları okurken hiç kafam ütülenmiş gibi hissetmiyorum. Ay halka açtık diye günlüğümüzü ne bu sorumluluk anlamadım ki, habire bir sebep sonuç bildirme hali, beğenmeyen okumasın, okumazda zaten ne bu kaygı anlamadım gitti.
Dünden beri sayfalarca yazdım aslında ama buraya da yazmak istedim, garip bir rahatlık bu tanımlayamıyorum ben ama psikolojide vardır kesin bir açıklaması. Dipten kum çıkartıyorum sanki, dipte ne varsa dile gelmeyen söylenmeyen, yazıyorum, yayınlıyorum, rahatlıyorum. Benden çıktı artık sen düşün hesabı :D Bilinmek istiyoruz demek bir şekilde hep, garip işte.
O değilde gerçekten bunca zamandır bir blogger olarak şöyle eğlenceli "kuşlar böcekler, neşe dolu insanlar tra la la lala" bir Pazar yazısı yazamadım hala. İstemekle olmuyor demek, çabalamak lazım bunun için. Benim de istediklerim olmayacak gibi görünüyor bu aralar, acilen eylem planımı değiştirmem gerekiyor. Hayır hayır yazmayacağım yeniden aynı şeyleri.
Bu arada gözümüz aydın, 21 haziranı geçmişiz, en uzun günü atlatmışız farkında bile olmadan, en azından ben hiç fark etmedim valla. Günler fazlaca uzun zaten, geceler yetmiyor beynimi boşaltmaya. O yüzden 21 haziran demek günler kısalmaya başlıyor yaz gidiyor, kış geliyor demek. Züğürt tesellisi benimki, haziranın ortasında kış geliyor diye seviniyorum. Olsun bunun mutluluğu bile önemli şu an benim için.
Böyle işte, hala batmaya çalışıyorum, hala birileri tutuyor kolumdan bacağımdan, çok uzadı bu batış süreci, bir dibe vursam! En azından bir havuza gitsem bari pazar pazar bunları düşünmekten iyidir kalabalık havuzlar, cıstak cıstak demet akalın, serdar ortaç şarkıları. İyidir de, iyi gelir mi işte o muamma... Gelir belki kim bilir, beynimi uyuşturur incecik kızlar, ben niye böyle olamıyorum diye başka bir tasa bulurum kendime, eski sevgiliye küfür edercesine bağıra bağıra söylenen cıstak cıstak intikam şarkıları, biraz alkollü, biraz alkolsüz buz gibi egzotik aromalı kokteyller...
Read more...
Ben aslında bunlarla kafa ütülemek istemiyorum, hoş ben böyle hezeyanlarını yazan insanları okurken hiç kafam ütülenmiş gibi hissetmiyorum. Ay halka açtık diye günlüğümüzü ne bu sorumluluk anlamadım ki, habire bir sebep sonuç bildirme hali, beğenmeyen okumasın, okumazda zaten ne bu kaygı anlamadım gitti.
Dünden beri sayfalarca yazdım aslında ama buraya da yazmak istedim, garip bir rahatlık bu tanımlayamıyorum ben ama psikolojide vardır kesin bir açıklaması. Dipten kum çıkartıyorum sanki, dipte ne varsa dile gelmeyen söylenmeyen, yazıyorum, yayınlıyorum, rahatlıyorum. Benden çıktı artık sen düşün hesabı :D Bilinmek istiyoruz demek bir şekilde hep, garip işte.
O değilde gerçekten bunca zamandır bir blogger olarak şöyle eğlenceli "kuşlar böcekler, neşe dolu insanlar tra la la lala" bir Pazar yazısı yazamadım hala. İstemekle olmuyor demek, çabalamak lazım bunun için. Benim de istediklerim olmayacak gibi görünüyor bu aralar, acilen eylem planımı değiştirmem gerekiyor. Hayır hayır yazmayacağım yeniden aynı şeyleri.
Bu arada gözümüz aydın, 21 haziranı geçmişiz, en uzun günü atlatmışız farkında bile olmadan, en azından ben hiç fark etmedim valla. Günler fazlaca uzun zaten, geceler yetmiyor beynimi boşaltmaya. O yüzden 21 haziran demek günler kısalmaya başlıyor yaz gidiyor, kış geliyor demek. Züğürt tesellisi benimki, haziranın ortasında kış geliyor diye seviniyorum. Olsun bunun mutluluğu bile önemli şu an benim için.
Böyle işte, hala batmaya çalışıyorum, hala birileri tutuyor kolumdan bacağımdan, çok uzadı bu batış süreci, bir dibe vursam! En azından bir havuza gitsem bari pazar pazar bunları düşünmekten iyidir kalabalık havuzlar, cıstak cıstak demet akalın, serdar ortaç şarkıları. İyidir de, iyi gelir mi işte o muamma... Gelir belki kim bilir, beynimi uyuşturur incecik kızlar, ben niye böyle olamıyorum diye başka bir tasa bulurum kendime, eski sevgiliye küfür edercesine bağıra bağıra söylenen cıstak cıstak intikam şarkıları, biraz alkollü, biraz alkolsüz buz gibi egzotik aromalı kokteyller...
